O equipo busca nutricionista

O equipo técnico non para. Se fai unha semana se facía eco nos medios de comunicación do interese no galeno Julius Mufasa, hoxe sabemos que o staff técnico do equipo está a buscar unha posible solución para os problemas de pájaras, fame nejra e raras recaídas dos seus corredores. Estos días estiveron por terras leonesas, concretamente no Valle de la Tercia. Según contan as vellas, alí naceu fai anos unha especie de druida, meijo ou algo así, que combinada coma ninguén unha serie de herbas, polvos e outros productos naturais, que proporcionaban a quen os tomaba unha especie de climax físico e síquico, por non falar do sexual.

A búsqueda non dou os seus froitos e agora o equipo busca axuda a través dos medios de comunicación e da unha recompensa (unha estrella fresquiña) para quen poida dar algunha pista do susodicho druida.

A única pista que puideron traer do Valle foi un debuxo que apareceu en varias cabernas dos arredores da zona que vola mostramos aquí por si o vedes merodeando a nosa cidade.

O diario Marca faise eco das pretensións do Loureiro´s Raid Team

A prensa deportiva nacional faise eco das pretensións do equipo Loureiro´s Raid Team. Aínda que o staff técnico do equipo nin desminte nin confirma a noticia que aparece na portada do diario Marca, fontes moi próximas a dito diario falan xa dunha reunión secreta nas terras Cántabras do Soplao, concretamente subindo o Moral. Nesta reunión, como pode verse nas páxinas interiores do diario, falaron da cláusula de rescisión de Julius Mufasa co equipo Aventura, así como algúns detalles do seu novo contrato. Os requerimentos do raider foron claros e o equipo Loureiro´s está estudiando as esixencias de Julius (limpeza da bicicleta despois dos adestramentos con engrasado de cadea e revisión de frenos, un par de birras en cada carreira e unha ducha quente ó finalizar cada raid).

O Loureiro´s Raid Team leva un 8º e 9º posto, moi por debaixo das pretensións do club, polo que está a buscar fichajes de primavera en terras galas principalmente. Ten menos dun mes para poder reforzarse e intentar conseguir colgarse ós postos altos da clasificación. Supoñemos que en vindeiros días fagan as primeiras declaracións as dúas partes.

Dorsal 112 ... Emerxencia ...

Así comezamos o raid Odiseo de Ordes. O destino quixo que levásemos o dorsal 112, precisamente o teléfono de emerxencias. Non pintaba ben a cousa dende o principio e, aínda que fomos os primeiros en finalizar a 1ª sección (score-urbano), na 2ª sección (Btt) fomos reservando forzas por mor do raider Rubentoti Alcántara, que comezou a ter problemas físicos serios, non podendo coas pelotas ás primeiras de cambio. Aínda así, rematamos 3º na sección. A partir de aquí, unha sucesión de erros viñeron a levar ó traste as ilusións de conquistar o Odiseo.

Primeiro foi o erro no tiro con arco, no que o raider internacional Astequitorix Arranca case non acerta nin co muro, o que obligaba a facer un centro de diana no segundo tiro, cousa que foi imposible. Despois deste lance, todo cambiou, posto que houbo a "caída libre" do raider no regato, ou máis ben enriba da pedra, polo que tivemos que parar uns 4 minutos para recuperarnos. A dor xa non remataría ata o final da carreira. Por se isto non fora pouco, na revisión de material, Ioberto Carrilbicixa non atopou na súa mochila a manta térmica (aínda hoxe está buscando por ela), polo que penalizamos. Isto descentrounos un pouco, o que fixo que fósemos á baliza 17, tendo que ir buscar á 16 a continuación, polo que perdemos 25 minutos no traxecto. Para finalizar reducimos o ritmo a paso de tartaruga, pois Rubentoti Alcántara comezaba a ter síntomas de "esto no es para mi" e sucedíanse os calambres muscualres. No cambio de sección íamos 6º, con varios equipos nun puñado de minutos. Aproveitamos pois para facer unha paradiña para comer tranquilamente no box (rissotto de marisco con maiz crocanti y atún deleroski; pasta tricolori aljuevo con aceite dioro a las finas hierbas; spagetti dildia con salsa ditomate y prexel dabuela).

Na 4ª e última sección (btt-multiaventura), coincidimos polo camiño con varios Aventuras, intentando perder o menor tempo posible, posto que as forzas de Rubentoti eran prácticamente nulas. A cousa desmoronouse cando pasada a baliza 25, o corpo de Astequitorix quixo desfacerse de líquido, e aí comezou o problema. Un charco de sangue descentrou a todo o equipo, que pensou en retirarse pero que finalmente decidiu seguir ata onde poidesen as forzas. Mentres que Astequitorix comezaba a derrapar ca súa bicicleta polas costas arriba, pensando en rematar a pesadilla canto antes, Ioberto facía de gregario de Rubentoti e intentaba que este espabilase un pouco. A chegada á piragua, descansou Rubentoti, mentres fixo unha chamada ó 061 para informar do problema do raider Astequitorix, que se encontraba desorientado por non saber o que debía facer. Sae sen mapa, convencido do lugar das balizas, e chegan sen ticar a máis fácil, a baliza 28, ó pensar que estaba na primeira ponte. Noutras circunstancias, esa baliza aparecería, pero a mente de Astequitorix estaba na entreperna. A partires de ahí, e unha vez recuperado Rubentoti, foi seguir o percorrido marcado para coller as balizas e finalizar cun ritmo modélico.

No camiño atopamos ó equipo Bombeiros Coruña Aventura, que rompera a trócola dos piñóns do raider e druida Panogabyx. Finalmente entramos co 5º mellor tempo, sen contar a penalización nin a baliza 28.

Unha mágoa polas circunstancias, pois seguro que estabamos preparados para quedar en 5º ou 6º lugar.

Percance na estrada

A dous días do comezo do Odiseo, un dos raiders convocados para participar co Loureiro´s fixo añicos a súa máquina. Nun alarde de forza e velocidade, non foi quen de dar a curva e estampouse contra o mobiliario urbano da cidade. Como vemos na imaxe, o raider non sufre esmangadura ningunha o que non fai temer a súa presencia no vindeiro raid de Ordes. O que non temos tan claro é o da bicicleta. As declaracións á prensa, foi mediante un comunicado pola axencia Telepito-dígame..., na que explicaba a accidente: -"Me encontraba bien físicamente y luego de ver unhas chatis por la acera, me puse a tirar como un loco y no me fijé que había una curva. La velocidad era tremenda, con el golpe se fundieron los leds y se desprendieron hasta las pegatinas".

Pájara monumental

O primeiro adestramento dos 10000 del Soplao puxo a cada un no seu sitio. Con principio e fin en Bombeiros Park, o adestramento, aínda que non era esixente, fixo escabechina no pelotón. Nas primeiras de cambio comezaron a sair esas pequenas rachaduras do corpo, esas que non doen ata que esforzas a máquina un pouquiño máis. Un dos casos máis chamativos, foi a pájara que colleu un dos compoñentes do grupo que, unha vez subido o Porto Especial PicoXalo, non foi quen de recuperar as súas forzas para chegar á meta en Bombeiros Park.

Ante este terrible suceso, os servizos médicos do club, propuxeron que pasase un control médico antes da fin de semana, para poder atallar canto antes, unha posible falta de vitaminas e minerais, especialmente dos que están na cebada. Hoxe pola mañá, produciuse ese control médico nun prestixioso hospital da cidade.

As declaracións do convaleciente foron. "Xa o vía vir. O pico ese está alto de carallo e despois de estar un mes sen pegar pancada, non era de extrañar que pasase esto. Pero creo que non hai de que preocuparse. Aquí estanme a cargar as pilas con tanto cable enchufado, así que estaremos nunha forma óptima para o desafío do Odiseo... e quen non me crea ... que arranque...". Ante as múltiples preguntas que lle querían facer os moitos medios de comunicación que alí estaban, o raider zanjounas cun "aaaaarrrrannnco todos ehhh..."

O Presi fai as primeiras declaracións

Mentres os equipos de raid comezan a pensar no Odiseo, o Presidente do club sae cas primeiras declaracións despois dos últimos escándalos, excusándose nas viaxes ó estranxeiro buscando patrocinadores para o club. As primeiras palabras na rolda de prensa foron: "He tenido mucho trabajo y un sinfín de kilómetros recorridos por los aeropuertos. Como bien sabeis, la nube del volcán islandés me ha tenido tirado por los aeropuertos españoles y suizos, en donde he estado reuniéndome con varios posibles patrocinadores. Una vez resuelto este tema, me he puesto a trabajar para que no se vuelva a repetir estos escándalos que perjudican muy seriamente la imagen del club. El problema se ha resuelto de un golpe mio en la mesa, como presidente que soy. No se volverá a repetir y pido disculpas a nuestro socios y afición por lo acontecido. El tirón de orejas les habrá servido de mucho".

Ante a pregunta dun dos reporteiros sobre porqué non fixo un comunicado no seu día, a resposta do presi foi: "no es mi estilo, eso va más con el estilo del secretario, pero no he dado orden para ello, por eso no se hizo".