
Esta semana pasada celebrouse o Campionato de España de Fútbol-7 para Bombeiros na cidade de Valladolid. Os integrantes da representación curuñesa foron: Mani Zamora, Chumpitaz Costoya (e por momentos a súa 2ª personalidade Goyo, tamén coñecido como "o primo"), Fernando Calderé, Rafenbauer, Rober Charlton, Rubéntotti, Dimitri Pablopoulos, BebeQuinho, TuruKiko Flores, Dani Alves e Valencia -o Baresi de Visma-. Os curuñeses prometían facer inolvidable este campionato, cun equipo plagado de estrelas pero nada máis lonxe da realidade, non se acordaron do adestrador. Por tal motivo, houbo que facer unha reunión de urxencia, na que se decidiu que Rafenbauer fixese tamén de Clemente (e no segundo partido de Domenech).
CRÓNICA:
As bolas do sorteo non deron boa sorte ós da Grela, e tiveron no seu grupo ó Consorcio de Gran Canaria e Murcia (campións en pasadas edicións) e un equipo de Valladolid da Liga de Peñas. Cos isleños perdemos 3-0, levándonos ó ego unhas redes postas entre 3 paus, que despois soubemos que eran as porterías onde había que meter o balón (ata ese momento pensábamos que había que votalas por fora). Comezábamos coas baixas, Calderé resentíase dunha patada e non contábamos con él para o seguinte partido. Nese segundo partido, cos da Liga de Peñas, pasounos factura as gañas de golear, que se volveu en contra nosa e, cando mellor o tíñamos para sumar os 3 puntos, comezamos a fallar goles sen porteiro producto quizáis dunha mala xestión do xogo e dun alumbramento divino do equipo contrario. Sumábamos unha baixa máis, Mani Zamora resentíase dunha caída enriba dunha tiopa e non podía xogar o seguinte partido. O seu posto ía cubrilo Pabliski, convertido neste caso en Zubizarreta. Ese terceiro partido, cos da orta do mediterráneo, pensábamos na posibilidade de gañar e así poder clasificarnos. Foi o mellor partido dos que xogamos, desta vez, destituido Domenech, ás órdenes de Mani Lotina. Tampouco dou resultado positivo e fixemos o que mellor sabemos facer "xogamos coma nunca e perdemos coma sempre". E aquí acabou a crónica.
PUNTUACIÓN DO EQUIPO:
En liñas xerais, Mani Zamora cumpliu con creces, ó mesmos que o mestre do fútbol inglés Rober Charlton (con dúas dianas) e o Baresi de Visma. Dani Alves cumpriu no último partido e non estivo mal nos dous anteriores. Fernando Calderé estivo ben en defensa e con varios erros nos pases. A súa ausencia no segundo partido, pasou factura a todo o equipo. Rafenbauer, por fin atopou o seu sitio, despois de 11 anos de ruta turística polos campos (dianteiro, interior, medio campo, ..., dianteiro outra ves, mediocampista, ...). Chumpitaz Costoya e o seu primo Goyo, aínda están resolvendo o seu conflicto e non podemos dar datos deles (aínda non sabemos ben quen é quen). E para o final queda a parte dianteira do equipo, a hecatombe, onde non souberon resolver en ningún momento dos partidos. Todos eles moi lentos e sen ideas para despistar ó porteiro (máis ben despistábanse entre eles). Pablinski pensou que ía xogar con mulleres (chicas y princesas) e atopouse cun campo cheo de coleiros, no que o contrario era máis listo que él. Non atopou o seu sitio nin o xogo de antaño. TuruKiko Flores, non amarrou nada do seu pasado e sen chispa, sen jasolina e sen pólvora fresca, marcou un gol cos da Lija de Peñas. Fallou imnumerables ocasións, con e sen porteiro. Rubentotti, fixo o que puido, ou máis ben o que sabe. Non tivo sorte de cara o gol. BebeQuinho, non dou o que se esperaba. Sen ideas, sen regate, sen velocidade, sen gañas, sen polvora, comezou a carburar cando quedamos eliminados (parecía un 850 en época de ferraris).